Waarom we onze infraroodverwarmers onderwerpen aan een “vochtstests”
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronica. Er is veel stoom, er vallen regelmatig waterdruppels, en de temperatuur kan in seconden van ijskoud naar kokend heet veranderen. Op het doosje staat meestal een “IPX5”-classificatie. Dat betekent dat het apparaat bestand is tegen waterstraalen vanuit alle richtingen. Maar het probleem is dat deze classificatie in het laboratorium wordt vastgesteld, en dit is niet hetzelfde als in de echte wereld. Daarom brengen we elke batch apparaten in kamers met hoge luchtvochtigheid en hoge temperaturen, zodat we kunnen zien waar ze echt kapotgaan.
De strijd tegen stoom
Vloeibaar water is gemakkelijk te stoppen. Stoom daarentegen niet. Waterdamp vindt zelfs de kleinste openingen die een druppel water nooit zou kunnen passeren. De damp dringt de behuizing binnen, komt terecht op de bedrading en begint het metaal te beschadigen. Om dit te voorkomen, gebruiken we kamers met hoge temperaturen en luchtvochtigheid. Hierdoor moeten de afsluitingen steeds weer uitzetten en krimpen. Als een afdichting niet perfect is, zal er water lekken tijdens deze cycli. We willen liever dit al in het laboratorium ontdekken, dan dat jij pas na zes maanden merkt dat je plafondlamp niet meer werkt.
Het “koude douche-effect”
Infraroodlampen worden enorm heet. Maar wanneer je een koude douche neemt, daalt de temperatuur rondom de lamp plotseling. Dit creëert een soort vacuümgehalte, waardoor vochtige lucht in de behuizing wordt gezogen. Dit is een gevaarlijke manier waarop het apparaat kan gaan falen. We besteden veel tijd aan het controleren van de afstanden tussen de componenten in de printplaten – zodat er voldoende ruimte is zodat wat vocht geen schade kan veroorzaken.
Het balanceren van factoren
Je zou denken: “Sluit het apparaat gewoon goed af en klaar.” Ik wou dat het zo simpel was. Als we het apparaat te strak afsluiten, kunnen de onderdelen niet ademen. Ze beginnen dan te oververhitten, waardoor de condensatoren kapotgaan. Het is een soort spel van evenwicht. We moeten een plek vinden waar het apparaat voldoende waterdicht is om het in een vochtige badkamer uit te houden, maar waar de elektronica niet te heet wordt. Het vereist wat aanpassingen, maar dit is de enige manier om ervoor te zorgen dat de lamp echt lang meegaat.